Aze küçükken…

Dün Kasımpaşa’da yolda bir anne gördüm. Minicik bebeği omzunda karşıdan karşıya geçiyordu. Gülümsedim ve aklımdan şu cümle geçti: “Aze de küçükken kafasını tutamayıp böyle düşekalırdı omzumda…” Sonra kendime güldüm. Daha bir hafta önce Savaş’la dalga geçmiştim, “Aze küçükken bu tulumu çok giyiyordu.” dediği için. Henüz 3 aylık bebeğin “küçükken”li cümlesi mi olur len” demiştim. Ama oluyormuş. O 3 ay öncenin iki katı boyutunda şu an. Başı, gözü, yüzü, bacakları, elleri her yeri daha kocaman. Davranışları, uykuları, bakışları, gülüşleri daha başka. Kimbilir bir 3 ay sonra da şu halinin iki katı olacak ve bize şu haller minicikmiş gibi kalacak aklımızda. O zaman bilmem de, şu zaman çok komik. 3,5 ayda bu kadar büyüyormuş insan. 

O değil de Aze küçükken çok küçükmüş 🙂

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir